Familie is heel belangrijk!

20160227_113907_resized 

‘Daarom hebben wij voor dit huis gekozen. Hier kan moeder  zichzelf zijn en heerlijk naar buiten. Als ze dat niet zou hebben dan weet ik het niet…’ Samen in gesprek en genieten van het plaatje wat we zien. Een gelukkige moeder die lekker buiten loopt en geniet van haar kleinzoon en schoondochter die met de kippen bezig zijn. Mijn dochter heeft een kip gepakt en aan de jongen gegeven. Voor haar is alles heel gewoon. Zij is ermee opgegroeid met ouderen en verteld alles wat ze op school en daarbuiten meemaakt. Mijn kleinkinderen(3 en 5 jaar) lopen regelmatig binnen en zetten de boel op zijn kop.  Iedereen kent ze en het geeft leven en vrolijkheid.

Met z’n allen buiten en kijken naar de kippen. Het blijft mooi om te zien hoe ze samen met hun moeder genieten. Zoon woont samen met zijn zoontje en vrouw in het bloembollengebied. Hij verteld over zijn werk en hoe mooi vrij ze wonen. Ik kom erachter dat de zoon op een woonboot woont. Regelmatig huren ze een huisje in de buurt voor een weekend en komen dan op bezoek. Moeder nemen ze mee om te gaan wandelen of eten op het park. Moeder vindt het prachtig en geniet zichtbaar van haar kleinzoon.

Voor kinderen is het moeilijk zijn om oma te zien in een andere omgeving.  Wij vinden het belangrijk dat de kleinkinderen zichzelf kunnen zijn. Een huiselijke omgeving maakt dat dit vanzelf gaat. Familie mag altijd op bezoek komen. Juist het contact in een huiselijke omgeving is belangrijk. Doordat de omgeving er huiselijk uitziet maakt het voor kinderen/kleinkinderen gemakkelijker om op bezoek te gaan. Ik weet nog dat ik, lang geleden het als kind verschrikkelijk vond om bij mijn oma op bezoek te gaan. Zij zat alleen in een kamertje in een verzorgingshuis in een stoel en voelde zich alleen. Mijn opa was overleden en oma alleen. Oma keek treurig uit een raam en blij dat er bezoek kwam.  Oma beklaagde zich elke keer erover dat de dag zo lang duurde. Oma was blij als de verzorging even langs kwam. Ze voelde zich schuldig als deze aangaven weer verder te moeten. Had ik hun te lang opgehouden. Oma was blij als ze naar bed kon. Meestal lag Oma er om 20.00 u in.  Het hoefde van haar niet meer zonder opa. Alles was ze voor haar idee kwijt. Gelukkig was ze met opa in haar eigen huisje geweest en nu in een stoel voor het raam. Ze had nergens meer zin in. Als kind moest ik stil zitten op een stoel en mocht nergens aankomen.  Ambivalent in mijn gedachten. Ik wilde weg uit die kamer en naar buiten en tevens was ik mijn oma kwijt.

Zo moest het niet dacht ik later. Geen kamertje alleen en het hoeft niet meer. Al op mijn 20e was ik ermee bezig. Een huis waar ouderen en familie zich prettig voelen. Een huiselijke omgeving en zo naar buiten kunnen. Geen eenzaamheid en gezellig. Humor en actie.  

Het gesprek met de zoon gaat verder. Hij verteld over wie zijn moeder was. Hij verteld dingen die ik niet wist. Dat verklaart weer een heleboel.  Moeder roept dat ze weg wil! Ja inderdaad ik zou bijna vergeten dat ze niet voor mij kwamen. Zoon lacht en zegt dat ze bij het volgende bezoek weer een mooie plantenbak meenemen. Op de tafel staat een prachtig bak met verschillende bolletjes. Elke keer als de familie komt nemen ze een bak mee. Schoondochter werkt in de planten. Geweldig!

 Familie  hoeft niet te verzorgen. Zij zijn er voor de leuke dingen. Als er gezorgd moet worden zijn wij er direct bij. Iedere hulpverlener die bij ons komt werken krijgt dit te horen. Familie is heel belangrijk en  we moeten zuinig op hun zijn.  De lijnen zijn kort om informatie door te geven. Regelmatig komt er nu een nieuwsbrief uit waarin de bijzonderheden zijn vermeld. Dit kwam van twee leden die in de familieraad zitten. Zij zagen steeds nieuwe personeelsleden en wisten niet wie er vertrokken was. We hadden er niet stil bij gestaan. Al is het een klein team er zijn toch wel wisselingen.  Dit jaar zijn we met de familieraad van start gegaan en het is een zeer goede aanvulling. Natuurlijk zien wij niet alles goed en kan de familie ons daar opmerkzaam maken. Eenmaal per jaar is er een evaluatie met alle contactpersonen, hulpverleners, bewoners en daggasten.  Bij optredens in huis wordt de familie uitgenodigd. Ze mogen er altijd bij zijn.

Als mensen weinig familie hebben zorgen wij dat ze extra aandacht krijgen. Het gemis wordt gecompenseerd met andere dingen. Mijn dochter van 16 merkt dit vaak op en gaat bij hun op bezoek.

Ik krijg een e-mail binnen van een dochter waar wij bij haar ouders thuis begeleiding doen. We komen steeds een stukje verder en mogen steeds meer. Wanneer wij geweest zijn sturen we een e-mail om te vertellen hoe het gegaan is. Later krijgen we dan weer bericht terug van dochter hoe haar ouders het hebben gevonden. Intensieve thuisbegeleiding kan ervoor zorgen dat familie wat meer het idee heeft dat ze er niet alleen voor staan.

Op het moment dat ik dit aan het schrijven ben komt er een dochter binnen. Ze komt haar moeder brengen die het weekend bij haar is geweest.  Vraagt of wij boeken over dementie kunnen gebruiken. Deze boeken had haar moeder in huis en worden ze niet meer gebruikt. Natuurlijk kunnen wij die gebruiken. Handig om in te lezen en meer te weten te komen over dit ziektebeeld.

Ik zie de zoon, schoondochter en kleinzoon wegrijden. Ze gaan een wandeling in de buurt maken. Kleinzoon zit naast oma in de auto en verteld honderd uit. Hij heeft een mooie herinnering later!