Woonzorgcentrum Paasbergen in Odoorn, onderdeel van Treant zorggroep krijgt van mij een 10!

Woonzorgcentrum Paasbergen Odoorn onderdeel van Treant zorggroep krijgt van mij een 10!

“Loopt u maar met mij mee. Ik moet ook naar die afdeling”. Een prachtige hal waar een paar mensen aan de koffie zitten. Ik had moeite om het gebouw in te gaan want de kunst buiten trok mij aan. Wat een mooi beeld. Een paar mensen zoeken steun bij elkaar. Het geeft mij een veilig gevoel. Dat moet een huis uitstralen.

                                                                  

Een man met een rollator en een vrouw ernaast. Zij moeten dezelfde kant op en ik loop met ze mee. Een ruim, licht gebouw en het doet warm aan. Een drukknop maakt twee deuren open. Nu kan ik niet meer terug. Even een benauwd gevoel want ik weet de code niet. Ik ben nu overgeleverd! Lang duurt dit gevoel niet want in een gezellige zitkamer staan twee zorgverleners in de keuken. Ze staan mij vriendelijk te woord en verwijzen mij naar een hoofd verpleegkundige die in het kantoor aan het werk is.  Aller vriendelijkst staat zij mij te woord. Ik leg uit wat de bedoeling is. Een interview over levensgerichte zorg voor een gastles die ik ga geven aan het Alfa college in Hoogeveen eind van de maand.

De verpleegkundige vraagt heel terecht wie ik ben en waar het voor is en of ik een afspraak had. Als ze als particulier een interview zou geven was dit anders maar nu is zij in functie zegt zij. Ik geef aan dat dit heel goed kan begrijpen en dat ik haar niets wil opdringen waardoor zij in de problemen kan komen. Wanneer zij Huize Wezup ziet begint haar wat te dagen. ”Ik ken Huize Wezup wel want wij hebben een paar jaar geleden een cliënt van jullie overgenomen”. Nog steeds blijft zij mij vragen stellen om duidelijk te krijgen wat de bedoeling is en dat zij goed op de privacy moet letten. Zeker omdat ik zomaar binnen kom. Ik geeft haar dat het juist mijn bedoeling om de verpleeginstellingen positief in het beeld wil laten komen. Ze stelt voor om naar een andere huiskamer te lopen en daar zou een verzorgende in opleiding zijn. Er is nog iemand die evt. er iets over kan vertellen maar dan komt de cameravrees. In de kamer zit een hulpverlener met iemand wat fruit klaar te maken. Het geheel doet heel huiselijk aan. Uiteindelijk komt Emma naar voren en zij wil wel geïnterviewd worden. Emma vindt het wel eng maar durft het aan. Na 1 keer oefenen gaat het perfect. De verpleegkundige geeft nog even aan dat er geen cliënten in beeld moeten komen. Ik kan het helemaal met haar eens zijn. Ik verbaas mij erover dat Emma zo goed over nadenkt. Emma is enthousiast en straalt op een natuurlijke wijze uit dat zij het vak prachtig vindt. Al eerder sprak ik Anouk en Sanne in een interview en dezelfde gedrevenheid merk ik bij Emma. Het filmpje is zo goed geworden dat ik Emma vraag of het op de sociale media gezet mag worden zoals onze website, LinkedIn en facebook.  Emma heeft er geen bezwaar tegen en is het zelfs leuk gaan vinden.

Ik loop door het prachtige gebouw terug en bij de uitgang wordt ik aangestaard door een paar figuren. Te mooi om er zomaar voorbij te lopen. Ze houden de boel goed in de gaten. De Paasbergen heeft in 2017 vier sterren voor gastvrijheid gekregen en ik kan mij er helemaal in vinden.

                                                                   

Het interview en het huis hebben mij de hoop weer gegeven dat het goed gaat komen met de zorg voor mensen die het zelf niet meer kunnen. Er moet meer jongeren in de zorg en dat gaat zeker lukken als ze deze filmpjes gezien hebben. We gaan hiermee door en aan Anouk, Sanne en nu Emma zal het niet liggen. Er is hoop!!!!!!!

Dank aan Emma die aan het interview wilde meewerken!